2006/Jun/09

ไม่ได้อัพบล๊อคเลยตั้งแต่หลังวันเกิดน้องพี ยังงงว่าจะอัพอะไรดี แต่ว่าวันนี้ก็มีปีละครั้งเหมือนกันก็อัพซะหน่อยเนอะ ในที่สุดก็ครบ20จนได้ Hatachi ni narimashuta. แต่ไม่ดีใจเท่าไหร่เลยนะเนี่ย อยากจะหยุดอายุตัวเองอยู่ที่19 ฮ่าๆๆ พูดเหมือนทำได้เลยเนอะ

แต่เช้าก็ไปใส่บาตร แต่ได้ข่าวว่าจใส่ครบ9องค์ แทบแย่เลย ตื่นกันสายไปนิด พระเลยไม่รอให้ใส่ ฮ่าๆๆ เลยกลายเป็นขับรถตามพระ ไม่งั้นไม่ต้องได้ใส่กัน ยังดีที่มาม๊าตื่นมาหุงข้าวให้ก่อน แล้สก็ปะป๊าที่ขับรถตามพระให้ แหมช่างยากลำบากจริงเชียว แต่ดีใจนะทีได้เกิดวันเดียวเดือนเดียวกับวันที่ในหลวงขึ้นครองราชย์ (แต่คนละพ.ศ.นะค่ะ) เป็นเกียรติมากกกเลย แต่ผ่านไปปีหนึ่งก็ได้เจออะไรหลายอย่างเลย รู้สึกว่าช่างเป็นปีที่วุ่นวายจริงๆเลยน๊า....... แต่ก็ยังมีเรื่องดีมาให้ดีใจบ้างเนอะน้องพีเนอะ

จะเปิดเทอมแหล่วว ทำไมเวลาถึงผ่านไปเร็วจังเลยน๊า...แป๊บเดียวเอง ปีนี้คงยุ่งอีกเป็นเท่าตัวเลย แถมยังใช้เงินเยอะขึ้นอีก แต่ก็ได้ไปเที่ยวหลายที่เลย เอาไว้จะเที่ยวเผื่อทุกคนเลยนะค่า

อันนี้พิเศษค่ะ เนื่องจากความชอบส่วนตัว (ความจริงอยากพิมพ์เป็นญี่ปุ่นมากเลยค่ะ แต่ไม่มีฟร้อนเอาแบบนี้ไปก่อนเนอะ) จากรายการ hey hey heyที่น้องพีไปออกค่ะ ของวันที่29/05/2066 พดถึงจินได้น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก น่าอิจฉาคู่นี้

Akanishi to han(แปลว่าครึ่ง) dousei(คู่สามีภรรยาที่อยู่ด้วยกันโดยยังไม่แต่งงาน) jyoutai(สภาพ) แปลโดยรวม ??? ไม่กล้าแปลค่ะ ลองไปแปลเอาเองเนอะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ แล้วก็รู้จักกับจินมาตั้งแต่ช่วงมัธยมต้น (อันนี้แปลจากคำถามพิธีกร) น้องพีบอกว่าจากบ้านตัวเองไปบ้านจินโดยจักรยานใช้เวลาประมาณ10นาที ก็คือบ้านอยู่ใกล้กันนั้นเอง jimoto ga jitensha de 10 pun gurai no ie ga chikakute desune. แล้วเค้าก็ถามว่าส่วนมากแล้วใครจะอยู่บ้านใคร น้องพีบอกว่าส่วนใหญ่ตัวเองจะไปอยู่บ้าจิน มันมีที่พูดถึงอีกนะค่ะ แต่ว่าลงแค่นี้พอเนอะ ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ รู้สึกว่าเค้าดูสนิท+รักกันดีนะค่ะ คือจะมีสักกี่คนที่เราจะให้ความสนิทสนมได้ขนาดนี้ สุดท้ายจะเป็นยังไงเราไม่แคร์ค่ะ ไม่เป็นไรด้วย แค่รู้คนทั้งคู่มีความสุขที่อยู่ด้วยกันเป็นพอค่ะ ไม่ใช่คนขี้อิจฉา !!!!!!!!!

ชอบรูปนี้ค่ะ น้องพีน่าร๊ากกกกกกกกก

2006/Apr/09

5....4....3....2.....1 Happy Birthdayyy น้องพี ในที่สุดวันสำคัญอีกวันก็เวียนมาถึงอีกครั้งแล้วนะ ปีหนึ่งมันผ่านไปเร็วจริงๆเลยเนอะ เผลอแป๊บเดียวก็ครบปี น้องพีก็อายุ21แล้วสิ ฮิๆๆ วันนี้ถือว่าเป็นวันที่ดีมากๆ อย่างน้อยก็ทำให้มีผู้ชายคนหนึ่งที่หน้าตาดีมากเกิดมาทำให้คนอีกเป็นล้านมีความสุข เพียงเพราะแค่ได้เห็นหน้าเท่านั้น เยี่ยมไปเลยนะ จะมีกี่คนกันที่ทำให้คนอื่นดีใจแบบนี้ได้ มันไม่ใช่แค่คำว่าดีใจ มีความสุข แต่มันคือทุกอย่างของความรู้สึกดีๆ ถึงแม้จะยังไม่เคยมีโอกาสได้ไปญี่ปุ่น ได้เจอน้องพี แต่มันคือความรู้สึกโชคดีที่ได้เกิดมาแล้วได้รู้จักผู้ชายคนนี้แค่นี้ก็รู้สึกว่าโชคดีที่สุดแล้ว

แต่ในความรู้สึกโอ๋นะ วันนี้เป็นวันดีก็จริงๆ แต่มันก็ยังไม่ใช่ทั้งหมด เพราะวันที่ดีสำหรับโอ๋คือวันที่โอ๋มีน้องพี ทุกๆวันที่มีน้องพี นี่ละคือวันที่ดีที่แท้จริง.....มาเริ่มนับถอยหลังวันเกิดกับพี่เมตั้งแต่สามทุ่มครึ่ง ได้ยินเสียงโทรศัพท์ เอ....ใครนะโทรมาเร็วจัง แล้วพอเห็นว่าพี่เมก็ดีใจ อย่างน้อยเค้าก็ให้ความสำคัญกับเรา โทรมาคุยมาแฮปให้น้องพี นี่ละถือว่าเป็นความสุขอันแรกที่ได้รับ ได้คุยกับพี่เมในหลายเรื่องมีแต่เรื่องที่สนุกทั้งนั้นเลย โอ๋ว่ามันหายากนะการที่เราจะเจอใครสักคนที่คุยกันรู้เรื่อง คุยในภาษาเดียวกัน ต่อให้รู้จักคนมากแค่ไหนแต่จะมีแค่กี่คนกันละที่เรามักจะนึกถึงก่อนเป็นอันดับแรกๆ คนเราเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา แม้กระทั่งความรู้สึก(แต่พี่เมสัญญากับโอ๋แล้วนะคะว่าจะไม่เปลี่ยน) ที่คิดว่ายาวนานก็กลับสั้นลงจนแทบไม่น่าเชื่อ โอ๋กับพี่เมถึงแม้ไม่มีโอกาสได้เจอกันเลยสักครั้งแต่เราก็คุย แล้วก็เข้ากันได้ดีมากๆ สรุปว่าคุยกันเกือบสองชม. ทำอย่างกับไม่เคยคุยกันเลยเนอะพี่เม 5555555

ก่อนจะไปมีตปี้แลนด์ก็มารวมพลกันที่สยาม(พูดอย่างกับจะไปออกรบ) รอกันอยู่สักพัก จนแน่ใจว่าจะไม่ใครมาเพิ่มก็เดินทางไปที่ร้าน something sweet ที่สาธร ก่อนอื่นต้องขอชมพี่ๆที่ไปเจอร้านนี้นะค่ะ ถึงร้านจะหายากไปหน่อย แต่บรรยายกาศเงียบแล้วก็ห้องที่จัดมีตก็เป็นเหมือนบ้านเราเองเลยเนอะ นอนกลิ้งกันสบายใจเลย......วันนี้ที่ไปมีตก็มี พี่เออร์ท พี่แนท พี่ฝน พี่พู่ พี่ปู โอ๋ เพียว เนมนก ต้อง และก็ไปเจอดิฟท์ แก้ว นุ่นที่น้าน(นุ่นหนึ่งเดียวที่ชอบคุซาโนะแต่พวกเราก็เต็มใจต้อนรับมากๆ วันนี้นุ่นช่วยพี่ไว้ด้วย 5555) แล้วก็นั่งเม้าท์ นั่งคุย นั่งแหย่กันไปเรื่อย คนรับออเดอร์ช้ามาก คือได้ข่าวว่าส่วนมากจะยังไม่ทานข้าวกัน ก็บ่นกันใหญ่เลย พอสั่งเค้กกับน้ำไป ก็มาถึงเวลานั่งดูแผ่นที่เอามา อันนี้อภินันทนาการจากพี่พู่ ขอบคุณอย่างเป็นทางการฮับ พอเค้กมาเสริ์ฟก็นั่งกิน แล้วก็แลกกันชิม อร่อยมากกกกเลยเนอะ แหมก็ได้กินเค้กเกือบทุกอย่างทั้งที่ไมได้สั่ง ฮ่าๆ แล้วก็มาถึงนาทีระทึกใจ(เว่อร์มั่กมาก) ช่วงตอบคำถาม.....ของโอ๋เจอคำถามว่าในละครคุโรซางิน้องพีต้องปลอมตัวกี่แบบ....คำตอบก็คือ7แบบ ถูกต้องนะคร้าบบบบบ แล้วก็ได้ถั่วงอกเอ้ยที่ห้อยมือถือน้องพีจากพี่ฝน อันนี้ก็ขอบคุณอย่างเป็นทางการฮับ แล้วมาถึงคำถามที่ใครรู้คำตอบก็ไปแตะที่ห้อยมือถือที่พี่เออร์ทถืออยู่ อันนี้พี่ปูตอบ คำถามคือน้องพีจมูกโด่งกี่เซน คำตอบคือ2.6 เซน แล้วก็เกิดเรื่องสนุกๆคือ มาหาว่าใครที่ไปมีตจะจมูกโด่งเท่าน้องพีบ้าง แล้วจู่ๆพี่แนทก็ชี้มาทางโอ๋แล้วบอกให้ลองวัดดู พี่เออร์ทก็เลยมาวัด สรุปว่าออกมาประมาณ2.5เซน เรางี้แทบกรี๊ดดดดเลยดีใจ แล้วก็ได้ที่ห้อยมาอีกหนึ่งอัน 5555 โชคดีไป แล้วก็มาถึงเวลาสำคัญคือตอนที่เป่าเค้กวันเกิดให้น้องพี เค้กอันน่ารักเชียว มีสตอเบอร์รี่รอบ ตอนร้องเพลงแอบร้องไม่พร้อมกัน จนพี่แนทต้องนำเลย ฮ่าๆ พอร้องจบน้องพีเป่าเทียน(ที่จริงคือเอาเคลียร์ไฟล์น้องพีมาโบกๆจนเทียนดับ><")นั่งกินเค้กกันสักพักพี่เออร์ทก็ให้พูดถึงเรื่องเพลงว่าเพลงไหนที่ฟังแล้วคิดถึงน้องพีมากที่สุด เพระอะไรคือคือจริงๆแล้วพี่เค้าให้โจทย์มาตั้งแต่เช้าละ แต่ส่วนมากยังคิดไมได้กัน โอ๋เองก็เช่นกัน ตอนนั้นคิดอะไรไม่ออกจริงๆนะ เพลงอะไรหว่า คิดอยู่อยู่นานก็คิดไม่ออก จนได้นุ่นช่วย 555 คือมันต้องร้องด้วยไง แต่ร้องไม่เป็นอีก เลยได้แต่พูดเพลง?ซึ่งทุกคนลงความเห็นว่าน่าเกลียดมาก 5555 แต่ละคนก็เลือกเพลงได้ดีมากเลย โอ๋จำได้ไม่หมดนะ ที่จำได้ก็มีของเพียว เลือกเพลงมุม เพียวชอบเพลนี้มากเลย ตอนที่เพลงนี้ออกมาใหม่ โอ๋ยังไม่เคยฟังก็ได้เพียวนี่ละที่แนะนำพอฟังมันก็โดนจริงๆละ เอ่อแต่คุณเพียวค่ะคือได้ข่าว่าชอบเพลงนี้ แต่ร้องเองไมได้ 55555 เนมก็เลือกเพลงเรื่องบนเตียง เรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดได้ไม่น้อยเลย แล้วเนมก็เล่าถึงเรื่องที่ได้ไปเจอน้องพีมา เล่าแล้วก็ร้องไห้เลบ แต่เข้าใจนะ ถ้าเป็นเราพอมานั่งนึกถึงก็คงจะร้องเหมือนกัน ตอนนี้เราก็รอคอยที่จะได้ไปเจอน้องพีเหมือนกันใช่ไหมค่ะทุกคน.......แล้วงานก็มาจบลงตอน4โมง ไม่อยากกลับเลย แต่ไม่มีงานเลี้ยงใดที่ไม่เลิกรา ถึงปีนี้ก็จบลงปีหน้าก็ยังมีอีกบอกได้คำเดียวค่ะว่าสนุก แล้วก็ประทับใจมากจริงๆ อยากมีมีตอีกเนะ พรุ่งนี้เลยดีไหมค่ะ 55555

เช้าก่อนไปมีตพี่จอยก็โทรมาถามว่าไปมีตไหม เสียดายจังค่ะที่ไมได้ไปมีตทางพี่จอย แต่โอ๋แยกร่างไมได้อ่าค่ะ เอาไว้โอกาสหน้านะค่ะพี่.....

ขอบคุณน้องปุยที่มาหาแล้วก็เอาสายรัดข้อมมือมาฝาก พี่ชอบมากเลยนะ ตั้งแต่ได้มาก็ใส่ตลอดเลย แต่บังเอิญจังเลยนะที่ปุยเป็บบั๊ดดี้พี่

ขอบคุณพี่ๆน้องๆ ทุกคนที่ไปมีตนะค่ะ ขอบคุณที่ทำให้วันนี้เป็นวันที่ดีมาก เป็นวันที่มีความสุขแล้วก็ประทับใจมากจริงๆค่ะ อย่างที่พี่เออร์ทบอกเลยค่ะ ว่าคนมีตั้งเยอะ เคยคิดบ้างไหมว่าทำไมเราถึงมาชอบคนเดียวกันได้ นั่นสิค่ะ เป็นเรื่องที่มหัศจรรย์มากเลยค่ะ

รักน้องพีมากเลยนะคร้าบ มีความสุขมากกก น่ารักอย่างนี้ตลอดไปน๊า

2006/Apr/03

ใกล้จะวันเกิดน้องพีแล้วสิเนอะ เร็วจัง เอ........ปีนี้น้องพีก็อายุเต็ม21แล้วสิน๊า.......... ยังไงเราก็ตามไม่ทันอยู่ดีแหะ ทำไมไม่เกิดปีเดียวกันไปเลยนะ น่าเสียดาย อ่ะจริงสิวันนั้นมีมีตด้วย อยากให้ถึงเร็วๆจังเลย คงจะสนุกมากเลยเนอะ ว่าแต่วันเกิดน้องพียังต้องเล่นคอนนี่นา ช่างเป็นชีวิตที่ลำบากจริงๆเลยน๊า ><" เรานั่งกินเค้กอยู่ที่ร้านน้องพีก็เล่นคอน 555555 แต่น้องพีก็ชอบเล่นคอนนี่นา จริงม่ะ ? เห็นว่าก่อนเล่นคอนซ้อมออกเสียงด้วย น่ารัก "อะ อิ อุ เอะ โอะ" คิดได้ยังไงว่าตัวเองต้องซ้อมออกเสียงแบบนี้ น่ารัก ฮ่าๆ เหมือนเด็กๆเลยเนอะ

ช่วงนี้สบายใจดี อะไรที่มันคิดแล้วรู้สึกไม่ดี เราก็พยายามจะปัดมันไปให้พ้น วันเสาร์ที่ผ่านมาไปสยามมาสนุกมากๆเลย ไปเจอน้องในกลุ่ม นั่งกินข้าวด้วยกัน แซวกันเรื่อยตามประสาคนที่พูดเรื่องเดียวกัน มันสนุกจริงๆ คุยกันได้แบบเปิดใจอย่างนี้ อยากให้มีช่วงเวลาแบบนั้นอีกจัง แต่ต่างคนก็ต้องเรียน มีหน้าที่ของตัวเอง กว่าจะเจอกันได้ก็ยากละนะ วันเสาร์นี้ไปด้วยกันอีกน๊า พี่รักแกน๊า ออม ฟิล์ม มี่น้อย

เวลาที่อยากร้องไห้ก็ร้องออกมาจนสบายใจเลย แล้วก็คิดว่าจะไม่ร้องอีก ต้องเข้มแข็งถูกไหม ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่มีใครมาเปลี่ยนแปลงชีวิตเราได้ เราต้องใช้ชีวิตด้วยตัวเอง ไม่มีใครก็ต้องอยู่คนเดียวให้ได้

นอกจากไปเจอพวกน้องๆ แล้วยังไปเอาของหน้าคอนด้วย แทบกรี๊ดแตก ของหน้าคอนนิวส์สวยมากกกกกกกกกกกกเลย แต่ว่าไมได้ชอปปิ้งแบคอ่า อยากได้ อยากใช้สวยมากๆ ตอนนี้ก็พยายามจะหาอยู่ แต่หาจนเหนื่อยละ ยังหาไม่ได้เลย ใครที่มีอยากขายบอกเราด้วยนะค่า (แต่ใครจะขายกันสวยขนาดนั้นT_T) แกะแพมเฟตด้วยความระวัง 55555 ต่อให้น้องพีกล้ามใหญ่ขึ้นแค่ไหน แต่หน้าก็ยังสวยอยู่ดี ยังเข้ากับสีชมพูได้อย่างไม่มีที่ติเลย ชอบๆๆ เคลียร์ไฟล์ก็งามเชียว พัดนี่ยิง่ไม่ต้องพูดถึง สรุปว่าชอบหมดเลย แต่ผมยาวแล้วน๊าน้องพี สีดำเชียว แต่อย่างว่าละน้องพีทำอะไรก็น่าเอ็นดู (เข้าข้างกันสุดๆ) แปลแพมเฟตได้นิดหน่อย "ไม่ว่าจะเป็นฤดูกาลไหนก็ชอบทั้งนั้น แต่ฤดูใบไม้ผลิจะมีวันเกิดของผมอยู่ด้วย" รู้สึกจะแตกต่างจากเมื่อก่อน น้องพีเคยบอกว่าชอบฤดูใบไม้ผลิกับฤดูใบไม้ร่วงเพราะอากาศไม่ร้อนแล้วก็ไม่หนาวจนเกินไป แต่เดี๋ยวนี้ชอบหมดแล้วสิน๊า แม้กระทั่งฝนตกยังไม่ชอบใช้ร่มเลย จะเป็นคนไม่ชอบยอมแพ้หรือว่าเด็กดื้อดีละเนี่ย หืมน้องพี.................

วันนี้ถือว่าอัพยาวหรือเปล่า จะอัพเรื่อยๆถ้ามีเวลา ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะค่า