5....4....3....2.....1 Happy Birthdayyy น้องพี ในที่สุดวันสำคัญอีกวันก็เวียนมาถึงอีกครั้งแล้วนะ ปีหนึ่งมันผ่านไปเร็วจริงๆเลยเนอะ เผลอแป๊บเดียวก็ครบปี น้องพีก็อายุ21แล้วสิ ฮิๆๆ วันนี้ถือว่าเป็นวันที่ดีมากๆ อย่างน้อยก็ทำให้มีผู้ชายคนหนึ่งที่หน้าตาดีมากเกิดมาทำให้คนอีกเป็นล้านมีความสุข เพียงเพราะแค่ได้เห็นหน้าเท่านั้น เยี่ยมไปเลยนะ จะมีกี่คนกันที่ทำให้คนอื่นดีใจแบบนี้ได้ มันไม่ใช่แค่คำว่าดีใจ มีความสุข แต่มันคือทุกอย่างของความรู้สึกดีๆ ถึงแม้จะยังไม่เคยมีโอกาสได้ไปญี่ปุ่น ได้เจอน้องพี แต่มันคือความรู้สึกโชคดีที่ได้เกิดมาแล้วได้รู้จักผู้ชายคนนี้แค่นี้ก็รู้สึกว่าโชคดีที่สุดแล้ว
แต่ในความรู้สึกโอ๋นะ วันนี้เป็นวันดีก็จริงๆ แต่มันก็ยังไม่ใช่ทั้งหมด เพราะวันที่ดีสำหรับโอ๋คือวันที่โอ๋มีน้องพี ทุกๆวันที่มีน้องพี นี่ละคือวันที่ดีที่แท้จริง.....มาเริ่มนับถอยหลังวันเกิดกับพี่เมตั้งแต่สามทุ่มครึ่ง ได้ยินเสียงโทรศัพท์ เอ....ใครนะโทรมาเร็วจัง แล้วพอเห็นว่าพี่เมก็ดีใจ อย่างน้อยเค้าก็ให้ความสำคัญกับเรา โทรมาคุยมาแฮปให้น้องพี นี่ละถือว่าเป็นความสุขอันแรกที่ได้รับ ได้คุยกับพี่เมในหลายเรื่องมีแต่เรื่องที่สนุกทั้งนั้นเลย โอ๋ว่ามันหายากนะการที่เราจะเจอใครสักคนที่คุยกันรู้เรื่อง คุยในภาษาเดียวกัน ต่อให้รู้จักคนมากแค่ไหนแต่จะมีแค่กี่คนกันละที่เรามักจะนึกถึงก่อนเป็นอันดับแรกๆ คนเราเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา แม้กระทั่งความรู้สึก(แต่พี่เมสัญญากับโอ๋แล้วนะคะว่าจะไม่เปลี่ยน) ที่คิดว่ายาวนานก็กลับสั้นลงจนแทบไม่น่าเชื่อ โอ๋กับพี่เมถึงแม้ไม่มีโอกาสได้เจอกันเลยสักครั้งแต่เราก็คุย แล้วก็เข้ากันได้ดีมากๆ สรุปว่าคุยกันเกือบสองชม. ทำอย่างกับไม่เคยคุยกันเลยเนอะพี่เม 5555555
ก่อนจะไปมีตปี้แลนด์ก็มารวมพลกันที่สยาม(พูดอย่างกับจะไปออกรบ) รอกันอยู่สักพัก จนแน่ใจว่าจะไม่ใครมาเพิ่มก็เดินทางไปที่ร้าน something sweet ที่สาธร ก่อนอื่นต้องขอชมพี่ๆที่ไปเจอร้านนี้นะค่ะ ถึงร้านจะหายากไปหน่อย แต่บรรยายกาศเงียบแล้วก็ห้องที่จัดมีตก็เป็นเหมือนบ้านเราเองเลยเนอะ นอนกลิ้งกันสบายใจเลย......วันนี้ที่ไปมีตก็มี พี่เออร์ท พี่แนท พี่ฝน พี่พู่ พี่ปู โอ๋ เพียว เนมนก ต้อง และก็ไปเจอดิฟท์ แก้ว นุ่นที่น้าน(นุ่นหนึ่งเดียวที่ชอบคุซาโนะแต่พวกเราก็เต็มใจต้อนรับมากๆ วันนี้นุ่นช่วยพี่ไว้ด้วย 5555) แล้วก็นั่งเม้าท์ นั่งคุย นั่งแหย่กันไปเรื่อย คนรับออเดอร์ช้ามาก คือได้ข่าวว่าส่วนมากจะยังไม่ทานข้าวกัน ก็บ่นกันใหญ่เลย พอสั่งเค้กกับน้ำไป ก็มาถึงเวลานั่งดูแผ่นที่เอามา อันนี้อภินันทนาการจากพี่พู่ ขอบคุณอย่างเป็นทางการฮับ พอเค้กมาเสริ์ฟก็นั่งกิน แล้วก็แลกกันชิม อร่อยมากกกกเลยเนอะ แหมก็ได้กินเค้กเกือบทุกอย่างทั้งที่ไมได้สั่ง ฮ่าๆ แล้วก็มาถึงนาทีระทึกใจ(เว่อร์มั่กมาก) ช่วงตอบคำถาม.....ของโอ๋เจอคำถามว่าในละครคุโรซางิน้องพีต้องปลอมตัวกี่แบบ....คำตอบก็คือ7แบบ ถูกต้องนะคร้าบบบบบ แล้วก็ได้ถั่วงอกเอ้ยที่ห้อยมือถือน้องพีจากพี่ฝน อันนี้ก็ขอบคุณอย่างเป็นทางการฮับ แล้วมาถึงคำถามที่ใครรู้คำตอบก็ไปแตะที่ห้อยมือถือที่พี่เออร์ทถืออยู่ อันนี้พี่ปูตอบ คำถามคือน้องพีจมูกโด่งกี่เซน คำตอบคือ2.6 เซน แล้วก็เกิดเรื่องสนุกๆคือ มาหาว่าใครที่ไปมีตจะจมูกโด่งเท่าน้องพีบ้าง แล้วจู่ๆพี่แนทก็ชี้มาทางโอ๋แล้วบอกให้ลองวัดดู พี่เออร์ทก็เลยมาวัด สรุปว่าออกมาประมาณ2.5เซน เรางี้แทบกรี๊ดดดดเลยดีใจ แล้วก็ได้ที่ห้อยมาอีกหนึ่งอัน 5555 โชคดีไป แล้วก็มาถึงเวลาสำคัญคือตอนที่เป่าเค้กวันเกิดให้น้องพี เค้กอันน่ารักเชียว มีสตอเบอร์รี่รอบ ตอนร้องเพลงแอบร้องไม่พร้อมกัน จนพี่แนทต้องนำเลย ฮ่าๆ พอร้องจบน้องพีเป่าเทียน(ที่จริงคือเอาเคลียร์ไฟล์น้องพีมาโบกๆจนเทียนดับ><")นั่งกินเค้กกันสักพักพี่เออร์ทก็ให้พูดถึงเรื่องเพลงว่าเพลงไหนที่ฟังแล้วคิดถึงน้องพีมากที่สุด เพระอะไรคือคือจริงๆแล้วพี่เค้าให้โจทย์มาตั้งแต่เช้าละ แต่ส่วนมากยังคิดไมได้กัน โอ๋เองก็เช่นกัน ตอนนั้นคิดอะไรไม่ออกจริงๆนะ เพลงอะไรหว่า คิดอยู่อยู่นานก็คิดไม่ออก จนได้นุ่นช่วย 555 คือมันต้องร้องด้วยไง แต่ร้องไม่เป็นอีก เลยได้แต่พูดเพลง?ซึ่งทุกคนลงความเห็นว่าน่าเกลียดมาก 5555 แต่ละคนก็เลือกเพลงได้ดีมากเลย โอ๋จำได้ไม่หมดนะ ที่จำได้ก็มีของเพียว เลือกเพลงมุม เพียวชอบเพลนี้มากเลย ตอนที่เพลงนี้ออกมาใหม่ โอ๋ยังไม่เคยฟังก็ได้เพียวนี่ละที่แนะนำพอฟังมันก็โดนจริงๆละ เอ่อแต่คุณเพียวค่ะคือได้ข่าว่าชอบเพลงนี้ แต่ร้องเองไมได้ 55555 เนมก็เลือกเพลงเรื่องบนเตียง เรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดได้ไม่น้อยเลย แล้วเนมก็เล่าถึงเรื่องที่ได้ไปเจอน้องพีมา เล่าแล้วก็ร้องไห้เลบ แต่เข้าใจนะ ถ้าเป็นเราพอมานั่งนึกถึงก็คงจะร้องเหมือนกัน ตอนนี้เราก็รอคอยที่จะได้ไปเจอน้องพีเหมือนกันใช่ไหมค่ะทุกคน.......แล้วงานก็มาจบลงตอน4โมง ไม่อยากกลับเลย แต่ไม่มีงานเลี้ยงใดที่ไม่เลิกรา ถึงปีนี้ก็จบลงปีหน้าก็ยังมีอีกบอกได้คำเดียวค่ะว่าสนุก แล้วก็ประทับใจมากจริงๆ อยากมีมีตอีกเนะ พรุ่งนี้เลยดีไหมค่ะ 55555
เช้าก่อนไปมีตพี่จอยก็โทรมาถามว่าไปมีตไหม เสียดายจังค่ะที่ไมได้ไปมีตทางพี่จอย แต่โอ๋แยกร่างไมได้อ่าค่ะ เอาไว้โอกาสหน้านะค่ะพี่.....
ขอบคุณน้องปุยที่มาหาแล้วก็เอาสายรัดข้อมมือมาฝาก พี่ชอบมากเลยนะ ตั้งแต่ได้มาก็ใส่ตลอดเลย แต่บังเอิญจังเลยนะที่ปุยเป็บบั๊ดดี้พี่
ขอบคุณพี่ๆน้องๆ ทุกคนที่ไปมีตนะค่ะ ขอบคุณที่ทำให้วันนี้เป็นวันที่ดีมาก เป็นวันที่มีความสุขแล้วก็ประทับใจมากจริงๆค่ะ อย่างที่พี่เออร์ทบอกเลยค่ะ ว่าคนมีตั้งเยอะ เคยคิดบ้างไหมว่าทำไมเราถึงมาชอบคนเดียวกันได้ นั่นสิค่ะ เป็นเรื่องที่มหัศจรรย์มากเลยค่ะ
รักน้องพีมากเลยนะคร้าบ มีความสุขมากกก น่ารักอย่างนี้ตลอดไปน๊า